Alles kan en mag in Ben Oude NijHuis

Zorg hoort betaalbaar te zijn. Het Ben Oude NijHuis maakt dat mogelijk. Het geld gaat niet naar managers, adviseurs of een communicatie-afdeling. Maar naar zorg voor de bewoners, voor wie de zorgverleners en het hoofd zorg dag en nacht klaarstaan.

In het voormalig Rotterdams klooster, omgetoverd tot een verzorgingshuis, kunnen 53 ouderen wonen. Er geldt één voorwaarde: het bruto-inkomen van een bewoner bedraagt niet meer dan 22.000 euro per jaar. Enkel mensen met een AOW en laag aanvullend pensioen mogen een kamer betrekken. En omdat ze recht hebben op huursubsidie zijn de bewoners in de zware zorgvleugel ruim tweehonderd euro per maand goedkoper uit dan in een regulier verpleeghuis.

“Op deze manier blijft de zorg betaalbaar”, stelt initiatiefnemer Jan Slagter. “En belangrijker misschien nog wel: er staan overdag drie zorgverleners op negen bewoners, waar de overheid als norm twee zorgmedewerkers op negen ouderen hanteert.”

Klokkenluider

Het Ben Oude NijHuis is vernoemd naar de gelijknamige klokkenluider die staatssecretaris Martin van Rijn eind 2014 confronteert met de schrijnende situatie in het verzorgingshuis waar zijn vrouw woonde. Zijn verhaal doet hij bij talkshow Pauw. Die uitzending zet Slagter (zie YouTube-video), tevens directeur van Omroep MAX, aan het denken.

Wennen

De 63-jarige Slagter komt dagelijks in het verzorgingshuis. Hij maakt met de bewoners een praatje en kent ze allemaal van gezicht. “Hoe gaat het met u?” Of: “Bent u al een beetje gewend?”, zijn de vragen die hij veelvuldig stelt. De ouderen zijn maar wat blij om hem te zien en met de kans die ze krijgen om hier te mogen wonen. Ook Mirjam Kleijweg, dochter van de 85-jarige Riet. “Hier kan en mag bijna alles. De buurvrouw mag bijvoorbeeld haar kat meenemen. Dat vind ik prachtig.”

Aanvankelijk twijfelde het gezin Kleijweg of zij hun dementerende moeder wel naar het Ben Oude NijHuis moesten brengen. “Op die leeftijd de vertrouwde omgeving verlaten, dat is best een stap. Maar mijn moeder is bang alleen en komt eigenlijk ook niet meer buiten.” Dat vergemakkelijkt de keuze voor het gezin Kleijweg. “Hier heeft ze altijd mensen om haar heen. Dat vindt ze heel erg prettig en vooral gezellig”, zegt Mirjam die daar net als Riets andere kinderen eens per week komt.

Terwijl zij het verhaal van haar moeder vertelt, wordt Riet in een van de woonkamers van de vleugel waar de dementerenden wonen gekapt. De bewoners mogen zelf hun dagritme bepalen. Desondanks moeten veel van hen nog erg wennen aan hun nieuwe onderkomen.

Verhuizen op ruim tachtig- en soms wel negentienjarige leeftijd gaat ze niet in de koude kleren zitten. “Ik ben nog best wel veel kwijt en kan ook de weg nog niet helemaal vinden”, zegt een 91-jarige bewoonster, terwijl ze met Slagter naar de andere vleugel loopt. Daar is plaats voor 25 ouderen die geheel zelfstandig kunnen wonen. “Maar mijn zoon helpt mij enorm met het opruimen en neerzetten van de spullen. Uiteindelijk voel ik mij wel thuis.”

Studentenkamers

Het voormalig klooster heeft ook een zolder. In de oorspronkelijke tekeningen zijn ook kamers bedacht voor bewoners, maar dit plan heeft Slagter afgeschoten omdat de lift er niet kan komen. Toch wil hij die ruimte niet onbenut laten. Dus komt de initiatiefnemer met een alternatief: vier studentenkamers.

Degenen die een kamer betrekken, horen daar wel vrijwilligerswerk voor te doen. Dit is de tegenprestatie voor de lage huurprijs, zo’n driehonderd euro. Niet de eerste de beste student kan in het Ben Oude NijHuis komen wonen. Slagter: “Eigenlijk moeten ze wel affiniteit hebben met zorg.”

Zijn prioriteiten liggen eind oktober ergens anders: zorgen voor rust. “Twee weken geleden was het nog veel hectischer, liepen bouwvakkers af en aan. Dat is gelukkig al minder.” De tuin, helemaal opnieuw bestraat, is het grootste openstaande project. Midden herfst is de gaard nog kaal. Maar een prieeltje, fontein en diverse boomsoorten moeten binnenkort voor meer sfeer zorgen.

Eerste maand

Op de eerste maand kijkt Slagter positief terug. Zijn concept lijkt aan te slaan. “Zorg is geen commercieel product. Ja, de pleisters. Maar het geld voor bijvoorbeeld de ouderenzorg hoort ook echt naar de mensen te gaan. En gelukkig gebeurt dit nu.”

 

Jan Slagter in de tuin van het Ben Oude NijHuis. Foto: Roland Reinders

 

17 februari 2018

Nieuwsbrief

Bedankt voor het inschrijven voor onze nieuwsbrief. Vanaf nu zullen we je op de hoogte houden omtrent het laatste nieuws van PIDZ.