Corry en Elles blijven toch met zorg verbonden

Met pijn in het hart verlaten Corry van de Riet (50) en Elles van der Heijden (44) drie jaar geleden de werkvloer. Noodgedwongen, omdat ze door medische redenen arbeidsongeschikt zijn verklaard. Toch hoeven ze de zorgdeuren niet definitief achter zich dicht te trekken nu ze als recruiters bij PIDZ Roosendaal werken.

Verantwoordelijkheid loslaten

Waarom moet Corry de zorg, de sector waarin ze bijna twee decennia haar ziel en zaligheid heeft gestopt, verlaten? “Ik heb artrose in mijn handen. Dat had ik achteraf gezien al toen ik in de zorg ben gaan werken. Het is langzaamaan verergerd door overbelasting. De ene dag ging het goed, de andere dag minder. Maar ik bleef gewoon doorgaan.”

Haar artrose leidt er uiteindelijk toe dat dagelijkse handelingen, zoals het omdraaien van een sleutel en het strikken van de veters, soms voor haast ondraaglijke pijn zorgen. Of de recruiter spijt heeft dat ze niet eerder is gestopt? “Nee, maar ik had die beslissing wel veel eerder moeten maken. Ik kon het gewoon niet loslaten, die verantwoordelijkheid.”

Het moment dat haar wordt verteld dat het beter is om niet meer op de werkvloer te komen, ook als vrijwilliger, raakt haar. “Ik was heel boos, heb gehuild. Ik denk wel dat het mij goed heeft gedaan om te stoppen”, legt Corry uit. “Nu heb ik meer rust omdat ik niet direct meer de verantwoordelijkheid voor de cliënten draag.”

Contact met cliënten

Bij Elles zorgt de rug voor problemen. Nog steeds sputtert haar lichaam weleens tegen sinds ze begin februari bij PIDZ Roosendaal is begonnen. Er zit geen kraakbeen meer tussen haar ruggenwervels. Vermoedelijk zijn de klachten verergerd door het zware tilwerk in de thuiszorg, het vak dat ze veertien jaar met alle liefde heeft uitgeoefend. In 2016 ondergaat ze binnen één maand twee operaties, waarbij vier schroeven in haar rug worden gezet om het kunstbot dat is geplaatst op zijn plaats te houden en zo te laten volgroeien.

Aanvankelijk denken doktoren dat de heup de veroorzaker is van een slepend been, waarmee het allemaal begint. Elles hamert op een MRI-scan die ze niet krijgt. Bij een ander ziekenhuis heeft ze wel succes en de foto wijst uit dat de rug de boosdoener is. In oktober 2015 komt ze in de ziektewet terecht.

Toch zegt ze haar geliefde sector geen vaarwel. Maandelijks drinkt ze bij haar oude werkgever een kopje koffie met de bewoners. En daar geniet de Zeeuwse met volle teugen van. “Als ik het niet in mijn rug had, dan zou ik nog steeds op de werkvloer staan.” Wat ze het meest mist? “Het contact met de cliënten, die zijn altijd zo ontzettend blij als je komt.”

Een nieuwe kans

Bij PIDZ Roosendaal krijgen Corry en Elles een nieuwe kans, waar ze zelfstandige zorgprofessionals ‘zoeken en boeken’, administratieve taken uitvoeren en mogelijk ook op werkbezoek gaan bij opdrachtgevers. En deze kans grijpen ze met beide handen aan. “Nu zijn we ook betrokken bij de cliënten, maar op een indirecte manier”, stelt Corry. Dat geldt ook voor Elles, bij wie het zorgbloed kruipt waar het niet gaan kan.

Beiden zijn dankbaar voor de kans die ze hebben gekregen. Anders zaten ze mogelijk thuis met een uitkering. “Je kunt het eigenlijk gewoon niet loslaten”, zegt Elles. Corry vult haar aan: “Werk je eenmaal in de zorg, dan blijft het altijd trekken.”

11 juni 2018

Nieuwsbrief

Bedankt voor het inschrijven voor onze nieuwsbrief. Vanaf nu zullen we je op de hoogte houden omtrent het laatste nieuws van PIDZ.