Column: Flexibilisering arbeidsmarkt

De laatste tijd komt het veel in het nieuws: negatieve geluiden over de gezondheidszorg. Geen nieuw fenomeen natuurlijk. De tekorten, te hoge werkdruk, te weinig loon en regellast spelen natuurlijk al jaren. Daardoor neigen zorgprofessionals om zzp’er te worden of helemaal uit de zorg te stappen.

Het leidt zelfs tot kritische noten in de media. Dat snap ik best. Mensen gaan uit loondienst, waardoor het aantal zzp’ers explosief groeit. Dit zorgt voor een disbalans op de markt, want zorgverleners in loondienst blijven altijd nodig en de cliënten hebben behoefte aan een bepaalde vorm van stabiliteit.

Volledige flexibilisering van de arbeidsmarkt bestaat niet. Ik weet ook niet met welk percentage de markt volledig in evenwicht is. Dat verschilt ook weer per sector. Wat wel duidelijk moge zijn: de zorgsector kan niet zonder flexibele schil.

Ten eerste omdat het voor de zorgorganisaties gemakkelijker werkt. Wanneer zich financieel mindere tijden voordoen of op korte termijn een zorgverlener nodig is, dan kan de instelling sneller schakelen met flexibele krachten. Daarnaast gaan zij neutraal de werkdag tegemoet. Deze groep zorgprofessionals beschikt niet over de (ir)relevante voorinformatie over cliënten, wat voor een frisse blik zorgt.

Bewezen is dat de flexibele krachten veel productiever zijn dan de zorgverleners in loondienst. Dit heeft niet met het arbeidsethos te maken. Hier liggen de administratie en alle andere randzaken aan ten grondslag, waarmee de zzp’ers of flexkrachten niet te maken krijgen. Tot slot hebben deze zorgverleners een andere kijk op de zorg, omdat ze niet in het ‘systeem’ meedraaien.

Met deze flexibele schil wil PIDZ graag iets doen. Niet voor eigen gewin, maar voor de zorg in het algemeen. Hoe mooi zou het zijn als PIDZ samen met de manager(s) van de HR-afdeling en misschien wel bestuurders van zorginstellingen aan tafel kan om te praten om een gezonde mix te krijgen tussen vast personeel en flexibele krachten, in welke vorm dan ook?

Dat we in samenspraak hiervoor een model kunnen ontwikkelen om de zorg te verbeteren en het imago op te poetsen. Hierdoor groeit de aantrekkingskracht op zorgverleners in spe of her- en zij-intreders. Dat is hoogtijd ook. Zonder zorgverleners, geen zorg. De negatieve spiraal moet worden doorbroken. We moeten niet jammeren en stilzitten, daar krikken we het beeld over de zorg niet mee op.

Ambassadeurs als Tommie in de zorg zijn nodig, maar ook actievoerders. Denk hierbij aan Marijke Volgers, die inzichtelijk maakt dat het weldegelijk beter kan. Samen zorgen zij voor een balans. Nu wij nog.

6 december 2018

Nieuwsbrief

Bedankt voor het inschrijven voor onze nieuwsbrief. Vanaf nu zullen we je op de hoogte houden omtrent het laatste nieuws van PIDZ.