Oud-militair verpleegkundige Francisco staat tijdens corona opnieuw aan het front

Net als PIDZ’er Ciydem Doruk werkte Francisco Luijk (41) ook voor een langere periode bij het zwaar getroffen Brinkhoven, een woonzorgcentrum in het Gelderse Heerde. Ook de oud-militair verpleegkundige deelt zijn ervaringen.

Toen op de Facebookpagina van PIDZ een oproep verscheen met de vraag wie graag zou willen meehelpen in de strijd tegen het coronavirus twijfelde Francisco geen moment. Hij meldde zich direct en eind maart reed hij een maand lang enkele keren per week vanuit Zwolle naar Heerde om te helpen bij woonzorgcentrum Brinkhoven.

Als oud-militair verpleegkundige gaat hij nog altijd graag de uitdaging aan, zegt hij in een natuurgebied in de buurt van Nijmegen, zittend in de zon. Als veteraan is hij gewend aan heftige situaties, aan traumatische gebeurtenissen. Hij diende Defensie twintig jaar lang als Algemeen Militair Verpleegkundige (AMV).

In die twee decennia is hij regelmatig op oefening en uitzending geweest. Zo verbleef hij in 2006 voor bijna een half jaar in Afghanistan, midden in oorlogsgebied, als lid van Task Force Uruzgan. ,,Een fantastische ervaring”, zegt hij over het mogen meehelpen aan de wederopbouw van het land in het Midden-Oosten.

Maar hij zag ook dat kameraden zeer zwaargewond raakten door, bijvoorbeeld, een bermbom. Francisco verpleegde hen op de Spoedeisende Hulp, ambulance en verpleegafdeling. Zo zorgde hij ervoor dat ze veilig konden terugkeren naar huis. Dat ging wel in samenspraak met het geneeskundig team en de Senior Medical Officer van het ziekenhuis op Tarin Kowt.

Dat niet alleen, als AMV’er en groepscommandant van de hulppost is Francisco er ook voor opgeleid ‘om elke keer als de frontlinie opschuift mee te gaan.’ ,,We zorgen dat de hulppost zo snel mogelijk weer werd opgebouwd, zodat we de geneeskundige afvoer konden realiseren.”

Na twintig jaar in dienst bij Defensie vond hij het tijd om zijn blikveld te verbreden, om te zoeken naar iets anders binnen de zorg. ,,Ik heb een vrouw en twee kinderen. In die jaren heb ik veel meegemaakt. Het werd wel tijd voor iets nieuws.”

Tekst gaat verder onder de foto

Toen stond je bij woonzorgcentrum Brinkhoven, een van de brandhaarden van het coronavirus.

,,Bij mijn eerste nachtdienst moest ik direct palliatieve zorg toepassen. Oké, dacht ik. Weer even terug naar de basis. Dit is de andere kant van het vak.”

Ben je bang geweest voor besmetting?

,,Ik zou naïef zijn als ik dacht dat ik het helemaal niet zou kunnen krijgen. Maar bang ben ik niet geweest. Ik heb gekucht, maar het virus volgens mij niet gehad.”

De bestrijding van het coronavirus wordt vergeleken met een oorlogssituatie.

,,Dit is natuurlijk een ongekend iets. Maar een oorlogssituatie? Nee, het is meer een noodoproep om met zijn allen deze onzichtbare vijand te verslaan.”

Hoe heb jij de periode bij Brinkhoven ervaren?

,, Ik wilde graag iets terug doen voor deze generatie. Dankzij deze mensen kunnen we vrij rondlopen in Nederland. Daarom voelde ik mij geroepen. Het was vrij heftig. Het virus is zo onvoorspelbaar. Mensen worden écht heel ziek en gaan echt hard achteruit. Voor een bewoner nam ik een broodje shoarma van zijn zoon mee. Ik heb nog met deze man nog koffiegedronken. Een paar uur later was hij overleden, het broodje stond nog onaangebroken in de koelkast.”

Hebben we dit virus onderschat?

,,Dat denk ik wel. Mensen sterven alleen. Dit komt door het besmettingsgevaar. Afscheid nemen kan niet. De deur gaat op slot. Mooi afleggen is er niet bij. De mensen verdienen een waardig afscheid, maar krijgen het niet. Een heel trieste ervaring. Onethisch gewoon.”

Defensie

Op een gegeven moment werd Defensie ingeschakeld om mee te helpen. Daarmee werd Brinkhoven de eerste zorginstelling in Nederland waar dat gebeurde. Dit komt alleen voor als flinke opschaling nodig is, zegt Francisco. Veel zorgprofessionals zitten momenteel op de kazerne, omdat zij voorlopig nog niet op uitzending gaan. Zij kunnen met man en macht helpen. Francisco kwam oud-collega’s tegen. Het voelde meteen vertrouwd. ,,De wereld is groot, maar als je in een specifieke sector werkt, is die weer klein.”

Met militaire precisie gingen zij direct aan de slag, zag Francisco die het verschil uitlegt tussen een zorgprofessional en een militair verpleegkundige. ,,Ik denk dat ze iets doortastender zijn, iets rechtlijniger en consequenter misschien”, zegt hij. ,,Militair verpleegkundigen gaan recht op hun doel af.”

Dat doel was de bestrijding van het coronavirus, dat het woonzorgcentrum zwaar heeft getroffen. Liefst 24 bewoners zijn gestorven. Eind april liep zijn periode-opdracht af. Opnieuw strijden aan het front, tegen het coronavirus? Francisco zou het zo weer doen.

14 mei 2020

Nieuwsbrief

Bedankt voor het inschrijven voor onze nieuwsbrief. Vanaf nu zullen we je op de hoogte houden omtrent het laatste nieuws van PIDZ.