Het drukke bestaan van Diana Buijk

Diana Buijk is niet alleen zelfstandige zorgprofessional, ze werkt ook als interim-manager, en geeft medicatietraining bij PIDZ Roosendaal. Daarnaast is ze moeder van drie uitwonende kinderen en oma van twee kleinkinderen. Veel ruimte voor vrije tijd heeft ze niet. Hoe weet ze het toch vol te houden?

Tussen de 32 en 40 uur per week is de 57-jarige Diana bij haar opdrachtgevers te vinden. In de avonden regelt ze vaak nog de administratie, zoekt ze wat uit of bereidt Diana de medicatietraining van de dag erna voor. Eens tot drie keer in de week – soms in het weekend – heeft ze een avond- of slaapdienst aansluitend op haar interim-opdracht. Die deelt ze flexibel in om vergaderingen bij te wonen of het team te coachen. “Nee, veel tijd voor ontspanning heb ik niet echt”, zegt ze in haar koele woonkamer ondanks de hitte buiten.

Haar man zegt daar weleens wat van. Diana’s reactie? “Dan haal ik mijn schouders op. Ik ben een workaholic en vertrouw er nog niet helemaal op dat ik in de zorg altijd kan werken. Tot twee jaar gelden was er een aantal slappe maanden.” Toen viel de komkommertijd in de maanden maart en oktober. Die periode ging ze ook altijd op vakantie. Nu weet de zorgprofessional, die over de papieren beschikt van een verpleegkundige, begeleider en teamcoach, dat ze tachtig uur per week kan werken. Als ze zou willen.

Quality time

Man André werkt ook heel onregelmatig. Soms is hij vroeg weg – de wekker gaat dan om 5u in de ochtend – om pas na etenstijd thuis te komen. “We zien elkaar inderdaad niet veel. Te weinig soms voor mijn gevoel. Maar dit weten we al jaren.” Een lach verschijnt op haar gezicht: “Het laatste half jaar brengen we wat meer tijd samen door.”

Het gezin Buijk houdt van sport, zoals voetbal kijken bij het vaandelteam van ODIO uit Ossendrecht. Van de uitwedstrijden geniet Diana nog het meest. “Het is zo beregezellig altijd, omdat je met alle supporters bij elkaar staat. Tijdens de thuiswedstrijden gaat iedereen een beetje zijn eigen weg.”

Samen met man André volgt Diana ook het wielerseizoen op de voet. Met name het veldrijden. Wereld- en Europeeskampioene Thalita de Jong woont bij haar in de straat en oud-wielrenner Adrie van de Poel – tevens vader van wereldkampioen Mathieu –  is goed bevriend met vrienden van haar. “We zijn een weekend in Valkenburg tijdens het WK geweest. Ik heb het nog nooit zo koud gehad en doe ik nooit meer. De mannenwedstrijd kijk ik dan liever op tv.”

Klarinet

Fanatiek sporten zit er voor Diana niet meer in door de veertig jaar die ze inmiddels in zorg werkt. Voor een rondje fietsen of wandelen, is ze nog altijd te porren. Haar hoofd maakt ze pas echt leeg als ze de klarinet ter hand neemt, het instrument dat ze bijna dertig jaar bespeelt. “Dat is nog steeds zo moeilijk, het gaat om heel verfijnde techniek. Wanneer ik klarinet speel bij de muziekvereniging dan vergeet ik mijn werk helemaal.”

Samen met haar twee dochters (31 en 26) – Diana heeft ook nog een zoon van 34 – repeteert ze iedere dinsdag bij de plaatselijke muziekvereniging, De Hoop. Daarnaast oefent ze nog zo’n vier uur per week thuis. “Dat ik dit samen met mijn kinderen mag doen, vind ik echt heel bijzonder. Voor mij is het een soort moeder-dochter-dag.”

Tot februari dit jaar paste ze wekelijks op de kinderen van haar oudste dochter op. Vanwege haar interim-opdracht moest ze dat laten, met pijn in het hart. Wanneer de kleinkinderen niet op bezoek komen, pakt ze zelf de auto. “Als ik zin heb om ze te zien, dan ga ik gewoon.”

Afschakelen

Naast de momenten van ontspanning – die Diana in de muziek én het koken vindt – probeert ze ook op het werk haar hoofd leeg te maken. Dit doet ze bijvoorbeeld tijdens pauzes waarin ze reflecteert op haar eigen handelen. “Ik vind dit heel belangrijk en het wordt ook erg gewaardeerd. Laatst heb ik nog mijn excuses aangeboden omdat ik na het reflecteren erachter kwam dat het niet helemaal terecht was wat ik had gezegd.”

En onderweg naar huis of richting een volgende opdrachtgever probeert ze af te schakelen. “Ik wil de dag afsluiten en dan met een frisse kop aan de volgende klus beginnen. Trek ik de deur achter mij dicht, dan ben ik ook klaar.”

Ondanks alle hulpmiddelen en het reflecterend vermogen blijft plezier de belangrijkste drijfveer. De wijze raad die ze wil meegeven: “Zonder plezier kun je beter stoppen.”

9 augustus 2018

Nieuwsbrief

Bedankt voor het inschrijven voor onze nieuwsbrief. Vanaf nu zullen we je op de hoogte houden omtrent het laatste nieuws van PIDZ.