‘Ik moet heel erg wennen’

Je onafhankelijkheid verliezen. Dat is voor veel ouderen vaak eerder noodzaak dan deugd. Hoe bevalt het de bewoners van Nieuw Avondrust van Zorggroep Ena nadat zij hun vertrouwde omgeving achter zich hebben gelaten?

Mevrouw Zegers is een kersverse bewoonster van het verpleeg- en verzorgingshuis. Eind augustus betrekt zij haar ruime appartement van ongeveer honderd vierkante meter. Tot haar 99ste woont ze thuis, met haar dochter aan de overkant van de straat. Maar daar is nu verandering in gekomen. “Toch die leeftijd, hè”, zegt mevrouw Zegers in haar nieuwe optrekje, dat een eigen badkamer, woonkamer, slaapkamer en keuken bevat.

Haar eerste week in Nieuw Avondrust stond in het teken van acclimatiseren. “Thuis doe je alles op gevoel en helpt mijn dochter als dat nodig is. Nu hoef ik niks meer te doen, er wordt nu voor mij gekookt. Dat is heel erg wennen.” Maar hoe is het bevallen? “Eigenlijk wel prima, ja. Over een tijdje voel ik mij echt wel thuis”, zegt mevrouw Zegers in haar zetel voor de televisie.

Privacy

Coachend teamleider Lesly Timmermans (41) herkent de situatie van mevrouw Zegers. “Degenen die nog heel zelfstandig zijn en enkel verzorging nodig hebben, moeten vooral wennen aan het feit dat te pas en te onpas iemand binnenloopt. Dat vinden ze niet prettig”, zegt hij. “Ook komen er op een ochtend veel verschillende gezichten omdat iedereen hier nog heel taakgericht werkt. Maar daar komt verandering in.” Met de frisse wind die Timmermans sinds maart laat waaien, wil hij ouderenzorg van deze tijd met zelfsturende teams.

Blij met zorg

Mevrouw Zegers is nog heel zelfstandig. Maar sommigen zijn er slechter aan toe als zij zich aanmelden bij Nieuw Avondrust, waar een wachtlijst is. Hun zorgvraag is veel complexer; ze kampen soms met twee of drie verschillende aandoeningen, zoals diabetes en een hersenbloeding.

Ze zijn de dupe van de tendens dat de ouderen langer thuis moeten wonen. “Deze cliënten zijn dan heel blij dat ze de zorg krijgen die ze nodig hebben en verdienen”, stelt Timmermans, zelf 23 jaar werkzaam in de zorg. “Dan zijn ze al heel erg afhankelijk en maakt het hen niet meer uit waar ze terecht komen. Als ze de zorg maar krijgen.”

Zorg op maat

Desondanks pleit Timmermans voor zorg op maat. Sommige bewoners van Nieuw Avondrust zijn de grens van honderd jaar oud gepasseerd. “Als zij nooit douchten, maar zich wasten omdat ze nog nooit een douchekop hebben gezien. Wie zijn wij dan om hen dat te verplichten?”

Hetzelfde geldt voor uitjes. Als een bewoner iedere zaterdagavond naar vrienden of familie gaat voor een borrel, dan kan dat. “Waarom ook niet? We doen alles wat binnen onze mogelijkheden en beperkingen ligt om het de bewoners naar de zin te maken. Het moet voor hen net zo voelen als thuis.”

21 november 2017

Nieuwsbrief

Bedankt voor het inschrijven voor onze nieuwsbrief. Vanaf nu zullen we je op de hoogte houden omtrent het laatste nieuws van PIDZ.