Odeaandezorg_Logo_Horizontaal_blauw

Onzichtbare krachten in de zorg: Paul vindt het heerlijk op de werkvloer

Dokters, assistenten, verpleegkundigen of verzorgers: aan hen denken we het eerst als we het over mensen in de zorg hebben. Maar iedere dag zijn er talloze mensen die hun werk als het ware achter de schermen doen. Zij die ondersteunen, faciliteren, regelen en helpen: de zogenaamde ontzorgers van de zorg. De vaak onzichtbare maar onmisbare krachten. Wij geven deze professionals een gezicht. Met dit keer: Paul Buck, staffunctionaris Gasterie bij Sevagram in Zuid-Limburg.

Paul (57) is verantwoordelijk voor alles wat te maken heeft met de Gasterie; de naam voor de restaurants en maaltijdendienst, die te vinden zijn op alle locaties van Sevagram. Sevagram is een grote zorgkoepel in Zuid-Limburg. Paul stelt beleid op, hij adviseert, helpt bij de inkoop, checkt de kwaliteit en is een aanspreekpunt voor collega’s, cliënten én voor diverse leveranciers. Paul begon ooit in de zorg als kok en zit al 33 jaar in het vak.

Ad hoc

“Officieel heb ik een kantoorbaan. Maar bijna iedere dag ben ik op een van onze locaties te vinden. Ik heb dat ook zó gemist tijdens corona. Ik vind het heerlijk om op de werkvloer te zijn. Mensen helpen, coachen, ondersteunen. Vragen beantwoorden. Mijn werk is heel ad hoc. Je moet echt een hoge reactiesnelheid hebben wil je mijn functie goed kunnen doen. Je weet vaak ‘s ochtends niet wat je die dag allemaal nog gaat doen, bovenop de dingen die je al gepland hebt.”

Praatje maken

“Ook in mijn baan is de werkdruk hoog. Ik ben de hele dag bezig met dingen regelen, bellen, mensen spreken. Als ik ‘s avonds thuis kom en ik heb al die taken goed afgerond, ben ik echt tevreden. Maar ik weet ook: er zijn nog 163 andere dingen die gedaan moeten worden. Daarentegen is het goed om soms tijd te maken voor een praatje met bewoners van een zorglocatie. Op iedere plek ken ik een groot aantal mensen die er wonen en zij mij. Ik luister naar hun verhalen. Maak grapjes met ze. Bovendien: dit is de regio waar ik vandaan kom. Mijn familie werkte in de mijnen; ik kom uit een echte arbeidersfamilie. Die mentaliteit heerst hier nog en daar heb ik heel veel mee.”

Geen agent

“Kwaliteit is enorm belangrijk. Het eten voor onze cliënten moet aan alle voorwaarden voldoen. Alle voorzieningen die te maken hebben met de Gasterie moeten helemaal in orde zijn. Als ik op een locatie ben, zijn dat dingen waar ik naar kijk. Ik heb heel veel vertrouwen in onze medewerkers, maar natuurlijk zijn er ook dingen die wel eens misgaan. Maar ik heb jaren aan ‘de andere kant’ gewerkt, als kok. Die tijd ben ik niet vergeten. Dus ik weet hoe dingen soms gaan. Het is belangrijk dat ik niet overkom als een politieagent, maar dat ik mij probeer in te leven in de mensen die in de Gasterie werken.”

Naar boven kijken

“Voordat ik in de zorgwereld terecht kwam, heb ik jarenlang in de horeca gewerkt. Dan stond ik in de keuken, kwam er een bon van een bepaalde tafel binnen en dan ging ik met die bestelling aan de slag. Het contact met de mensen was er niet. In de zorg is dat anders. Toen ik de overstap naar de zorg maakte, zei mijn oude leermeester tegen mij: ‘Denk eraan, als je ‘s ochtends naar je werk rijdt, kijk dan ook eens naar boven. Want daar, achter het raam, zitten mensen op jou te wachten. Voor hen doe je dit.’ En zo voel ik het tot op de dag van vandaag.”

Voor jou:

6 Tips meer wergeluk ervaren

6x meer werkgeluk ervaren

Alles-over-werkgeluk-in-de-zorg

Alles over werkgeluk in de zorg