Wij-krant | Op Aruba gaat Pieter terug in de tijd

Eens in het jaar steekt Pieter Beemsterboer de Atlantische Oceaan over om twee maanden op Aruba te verblijven. Niet om vakantie te vieren, maar om cliënten te begeleiden bij ggz-instelling Respaldo.

Het hele jaar leeft Pieter van PIDZ Alkmaar naar dat ene moment toe: een bevestigend antwoord op de vraag of hij naar Aruba kan. In september beginnen de kriebels te komen, in oktober groeien de zenuwen en in november stuitert hij in de rondte van de spanning. Vervolgens krijgt hij een verlossend antwoord, zodat de 49-jarige begeleider in januari de oversteek kan maken. Hij leeft nu nog in onzekere tijden. “Ik weet het nog liever vandaag dan morgen”, zegt hij op een zonovergoten in Haarlem. “Maar ik ben afhankelijk van het feit of ze mensen nodig hebben of niet.”

Waarom Aruba? “Via een psycholoog bij mijn werkgever kwam ik tien jaar geleden in contact met een manager van het ziekenhuis daar. Na mijn sollicitatie via Skype was alles in kannen en kruiken. Mijn vrouw is zelfs daarnaartoe gevlogen om een huis en een school voor onze kinderen te zoeken.”

Maar het avontuur van het gezin Beemsterboer vindt geen doorgang. In de crisistijd kunnen Pieter en zijn vrouw het huis niet verkopen, dan wel verhuren. “Na een jaar vol frustratie hebben we alles gecanceld. Ik baalde hier gruwelijk van.”

In 2012 komt hij alsnog op het ABC-eiland om voor zijn werk een cliënt op te halen. “Ik was meteen verkocht.” Het balletje begint daarna te rollen en voor Pieter het weet, gaat een jaar later alsnog een droom in vervulling. Het ziekenhuis regelt alles voor hem, van onderdak tot een auto. Zijn eerste twee maanden bij de PAAZ-afdeling van het ziekenhuis – nu Respaldo – blijken zo’n succes dat ze hem graag zien terugkomen. En dat is wederzijds.

Niet vergelijkbaar met Nederland
De twee maanden die Pieter jaarlijks op Aruba verblijft, werpen hem terug in de tijd, naar de periode als beginnend zorgverlener. “Die manier van zorg verlenen zou in Nederland niet verkeerd zijn. Het contact met de cliënt is veel directer en je hebt meer vrijheid. Net als vroeger, back to basics.”

Pieter stelt dat de manier van begeleiden en zorg verlenen op Aruba totaal niet te vergelijken valt met de wijze waarop dat hier gebeurt. “De eerste keer dat ik daar kwam, zei een broeder tegen mij dat ik het rustiger aan moest doen. Ik zou mezelf voorbijlopen. En hij kreeg gelijk: aan het eind van de werkdag had ik knallende koppijn.”

Buiten het feit dat de mensen veel relaxter zijn en een directer contact hebben met de cliënten is de sfeer ook gemoedelijk. “Bij een borrel komt iedereen samen. Van de manager en psycholoog tot de begeleiders aan toe. Er heerst een ongedwongen sfeer die je in Nederland niet snel zal zien”, legt Pieter uit. “Maar organisatorisch kunnen ze nog een slag maken.”

Geen ochtendmens
In twee maanden Aruba komt Pieter, die naast PIDZ ook nog een vast contract heeft bij een ggz-instelling, helemaal tot rust. Een grappig gegeven: hier werkt hij niet in de ochtenden, daar staat Pieter juist ‘s morgens fluitend naast zijn bed om aan de ochtenddienst te beginnen. “Dan gooi ik de ramen open en dan hoor ik de tropische vogels fluiten en de zee. Echt een heerlijk leven.”

Dit mag hij opnieuw ervaren, want eind december vliegt Pieter naar Aruba. Hij hoeft niet langer nerveus te zijn.

22 november 2018

Nieuwsbrief

Bedankt voor het inschrijven voor onze nieuwsbrief. Vanaf nu zullen we je op de hoogte houden omtrent het laatste nieuws van PIDZ.