Surinaamse Michael Jordan verleent nu ouderenzorg

Michael Jordan of Kobe Bryant? Nee, Reggie Mettendaf (47) verovert tot zijn dertigste de harten van Suriname. De basketbalheld van weleer is nu zzp’er via PIDZ.

Zeventien jaar geleden komt Mettendaf naar Nederland omdat hij vindt dat die stap beter is  voor de toekomst van zijn dochtertje. Door dat besluit laat hij het leven van een volksheld achter zich.

Driemaal landskampioen en meerdere deelnames aan de CARICOM Cup, het Europees kampioenschap van de Caraïbische landen, prijken op zijn palmares. Mettendaf uit Paramaribo maakt het allemaal mee in zijn zestienjarige basketbalcarrière. Aanvankelijk trekt hij de kicksen aan, maar voetbal raakt in de wijk waar hij woont in de vergetelheid. Uit verveling gaat de tiener, destijds veertien jaar oud, naar een sportschool in de buurt.

Een groepje basketballers fascineert hem. Mettendaf is meteen verkocht, basketbalt zeven dagen per week en blijkt getalenteerd. Zijn gehele carrière speelt hij voor Yellow Birds; eerst in jeugdteams en daarna in het vaandelteam, uitkomend in de hoogste landelijke divisie. De guard-forward (spits en spelverdeler ineen om in voetbaltermen te spreken) groeit uit tot captain van de club en later tot aanvoerder van Suriname. Geld verdient hij er niet mee. Naast het basketballen werkt Mettendaf fulltime voor een telecombedrijf.

Het beloofde land

Met zijn teamgenoten krijgt Mettendaf het voor elkaar sporthallen met een capaciteit van 3.500 mensen tot de nok toe te vullen. Zijn populariteit reikt zelfs zover dat een filmploeg naar zijn bruiloft komt om die vast te leggen. Ja, Mettendaf is een begrip in zijn geboorteland.

Regelmatig komen Amerikaanse collegeteams op bezoek voor een oefenwedstrijd. Zijn carrière is nog pril als hij met zijn ploeg een collegeteam uit de staat Iowa van de mat veegt. Dat verrast de coach die drie Yellow Birds, onder wie Mettendaf, een studiebeurs aanbiedt. Maar als de Amerikaan erachter komt dat hij al achttien is, kan de Surinamer een avontuur naar het beloofde land vergeten. “Erg jammer natuurlijk. Maar ik zette mij er snel overheen”, blikt de zorgverlener terug.

Weggepest

Mettendaf komt in 2000 naar Nederland en strijkt neer in Tilburg. Het basketbal verliest zijn interesse – alleen de play-offs van de beste competitie ter wereld, de NBA, grijpen nog zijn volledige aandacht. Zelf speelt de Surinamer bij een veteranenteam in Dongen. Hij richt zich op een maatschappelijke carrière.

Via een uitzendbureau komt Mettendaf bij een distributiecentrum van een supermarktketen terecht. Daar sleept hij een vast contract in de wacht voor de – naar oneerbiedig eigen zeggen – ‘brood-op-tafel-baan’. Ondertussen richt Mettendaf zijn pijlen op een studie financieel administratief medewerker. Maar door de aankomende crisis van 2008 is daar geen werk in te vinden.

Mettendaf blijft bij het distributiecentrum werken, maar een nieuwe leidinggevende ziet het niet in hem zitten. Mettendaf geeft toe te worden weggepest. “Ik kon er ook niks tegenin brengen. Het was vechten tegen de bierkaai.” Na drie jaar van de slechtste beoordelingen en diverse verwensingen neemt de oud-basketballer afscheid.

Omscholing

Met het bedrijf komt de oud-basketballer tot een regeling: hij laat zich omscholen tot zorgverlener. Eerst als helpende, daarna als verzorgende IG waarvan hij het diploma in juni 2017 behaalt. Ambitieus als Mettendaf is, wil de zelfstandige zorgprofessional verpleegkundige worden en zich specialiseren in wondzorg of diabetes. “Die keus heb ik nog niet gemaakt. Hierop ben ik nog aan het broeden.”

Of er spijt heerst? “Nee, totaal niet. Nu ik er zo over nadenk, had ik de keus eerder moeten maken. Ik haal veel voldoening uit het zorgen voor ouderen.” Toch geen kwaad woord over de periode bij het distributiecentrum. “Die periode heeft ook zijn charmes en mij gesterkt.”

En het basketbal? Voor zijn vijftigste wil hij naar Amerika voor een NBA-wedstrijd met zijn oude basketbalvrienden. Aan populariteit heeft Mettendaf in zijn geboorteland niet ingeboet. Als hij eens in de twee jaar naar Suriname gaat, blijkt nog altijd hoe geliefd hij is. Bescheiden maar met een grote lach, vertelt hij daarover: “Dan kijken ze mij aan en vragen ze of ik Reggie Mettendaf ben.” De dag van de fan kan na een bevestigend antwoord niet meer stuk.

4 januari 2018

Nieuwsbrief

Bedankt voor het inschrijven voor onze nieuwsbrief. Vanaf nu zullen we je op de hoogte houden omtrent het laatste nieuws van PIDZ.