Wij-krant | Van de ouderenzorg vliegt Marly naar festivals voor het sanitair

Nu de zomer een aantal weken achter ons ligt, is het voor Marly Nieuwenhuisen juist een mooi moment om terug te blikken. In deze voor haar drukste periode zijn haar werkzaamheden voor PIDZ Uitzend en Van Overbeek Sanitair in elkaar verweven. Hoe ziet een gemiddelde week in het festivalseizoen er voor haar uit?

Op het balkon van het appartement van haar vader met uitzicht over de Geldropse weilanden bekent Marly dat de afgelopen periode enorm zwaar is geweest. “Met zes nachtdiensten achter elkaar heb ik echt een hele dag nodig om bij te slapen hoor”, zegt ze.

Al vijf jaar werkt Marly op festivalterreinen en sinds februari is ze bij PIDZ Uitzend aangesloten. In de extreem drukke zomerperiode leeft Marly uit haar agenda. Om te zorgen dat ze de weken heelhuids doorkomt, stemt de helpende in de ouderenzorg haar werk voor PIDZ Uitzend af op de festivals. “Ik probeer op maandag en dinsdag altijd een vroege dienst te nemen, zodat ik in de avond een beetje kan bijkomen”, legt ze uit. “PIDZ is daarin heel flexibel. Ze zorgen goed voor mij.”

Marly heeft nog geen rijbewijs en is dus afhankelijk van het openbaar vervoer. Gemiddeld duurt een rit van voordeur tot voordeur één à anderhalf uur. Bij thuiskomst probeert Marly zo min mogelijk energie te verspillen. Als ze daags erna een vroege dienst heeft, gaat ze rond een uur of tien naar bed. “En anders ga ik gamen (Call of Duty op de Xbox of League of Legends op de laptop, red.), films en series kijken, chillen met vrienden of eten. Dat is ook een heel grote passie van mij. Maar koken vind ik dan weer niet zo leuk.”

Geen tijd voor powernap

Het festivaldier weet wat komen gaat na twee dagen werken in de zorg. Door ziekte mist Marly het festivalseizoen van vorig jaar en daarom belooft ze zichzelf om die schade dubbel en dwars in te halen. In drie maanden tijd werkt ze op zeven festivals, variërend van één dag tot zes dagen. Haar laatste evenement: Lowlands. Bijna overal is Marly wel geweest; van Tomorrowland (dance) tot Graspop Metal Meeting (metal) en alles daartussenin.

Uit ervaring weet ze dat de eerste dag, woensdag, de zwaarste is. “De wekker gaat die woensdag dan om vijf uur, omdat we om acht uur verzamelen om naar het festival te vertrekken. We vertrekken altijd een dag eerder dan de camping opengaat.” Overdag probeert Marly vooral te rusten op haar stapelbed die in een bouwkeet staat voor tien personen, maar vaak lukt dit niet. “Het is zo gezellig met alle collega’s die inmiddels goede vrienden zijn geworden, dat ik ’s middags eigenlijk geen tijd heb voor een powernap voor de nachtdienst om elf uur ’s avonds begint.”

En een aantal uur na de grondige schoonmaak van de wc’s tijdens haar eerste nachtdienst – wat ze de rest van het festivalweekend ook doet – gaat op donderdagmiddag de camping open. Op dat moment ontwaakt Marly net uit haar diepe slaap van een paar uurtjes. “Als het festival in het weekend op volle toeren draait, worden collega’s gek van de herrie. Ik heb fantastische oordoppen en slaap als een roosje. Heerlijk!”

Krijgt ze wel genoeg tijd om overdag te genieten van de muziek? “Zeker. Maar wel met mate. Ik ben geen diehard die meteen bij de opening van het terrein aan de poort rammelt. Ik kom in de loop van de middag. Een paar biertjes gaat er wel in, maar als ik zes dagen voluit ga dan houd ik dat nooit vol. En ja, er zijn collega’s die dit wel doen hoor.”

Rare opmerkingen

Gedurende het festival krijgt Marly regelmatig rare opmerkingen naar haar hoofd geslingerd, Sommigen roepen: ‘Jouw tijd komt nog wel!’ Anderen tonen juist enorm veel respect en trakteren Marly vervolgens op een biertje. “Dat is bij Graspop Metal Meeting gebeurd. Hoe groter de meneer en langer de baard, hoe aardiger ze zijn. Het is zo’n fantastisch festival.”

Toch ziet ze haar festivalwerk vooral als bijbaan. Daarbij voelt het ook een beetje als vakantie. “Door de mensen die hier werken, ben ik er ook nog steeds. Maar mijn werk bij PIDZ Uitzend gaat altijd voor. Ik heb Solar afgezegd, omdat ik dubbel stond ingeroosterd.” Hoewel het werken op de festivals niets kost, spaart ze toch. “Ik moet natuurlijk ook mijn vaste lasten betalen, want dit is geen vetpot.”

En wanneer het festivalseizoen ten einde is, gaat ze vol goede moed weer voor veertig uur per week aan het werk in de ouderenzorg – en hopelijk later in de gehandicaptenzorg waarvoor ze ook diploma’s heeft. Zo kan Marly de komende maanden weer sparen voor het nieuwe jaar, waarin het sanitair op de festivalterreinen weer op haar te wachten staat.

 

 

 

 

24 oktober 2018

Nieuwsbrief

Bedankt voor het inschrijven voor onze nieuwsbrief. Vanaf nu zullen we je op de hoogte houden omtrent het laatste nieuws van PIDZ.