Wij-krant | Bezige bij Annemie blijft bij zorg betrokken

Eigenlijk kan en mag Annemie Meesen al drie jaar van haar pensioen genieten. Toch staat de 68-jarige zorgprofessional nog iedere week op de werkvloer. “Dit is voor mij ook vrijheid.”

Bij aankomst op de parkeerplaats van het Rijnstate Ziekenhuis in Velp komt Annemie direct met ideeën. “Kom, we gaan naar landgoed Rosendael. Dan zie je ook wat ik naast mijn werk doe.” Naast haar werk als zorgprofessional bij diverse PG-afdelingen is ze ook vrijwilliger. Annemie struint het internet af, komt voor haar gevoel wat leuks tegen en neemt een kijkje. “Zo gaat het ook bij periode-opdrachten in de zorg. Je wilt toch weten wat voor vlees je in de kuip hebt, hè. En andersom willen ze dat natuurlijk ook.”

Bij landgoed Rosendael, gebouwd in de middeleeuwen door de graaf van Gelre, verzorgt ze het huishouden volgens Engelse traditie, met witte handschoenen. Maar ze is ook af en toe gastvrouw bij begrafenissen en trouwerijen op het erfgoed waar ze een korte rondleiding geeft. De tuinmannen zijn ondanks de kou aan het snoeien. “Oh kijk, een appje”, zegt Annemie. Via WhatsApp wordt soms gevraagd of ze beschikbaar is om een dagje te komen helpen.

Ook in Nijmegen verricht ze vrijwilligerswerk: bij het Gebroeders van Lymborch Huis, dat een eerbetoon is aan de drie telgen van de kunstenaarsfamilie. Ook hier is Annemie gastvrouw. In het pand vinden rondleidingen plaats – soms in traditionele middeleeuwse kledij – voor wie alles over de familie wil weten. “Ik probeer mensen naar binnen te halen. Een propper? Nee, zo zie ik het ook weer niet.”

Op orde
De zorgprofessional staat volop in het leven. Zij is niet het type om achter de geraniums de dagen uit te zitten. Nee, ze is altijd bezig. Een vroege dienst? Geen probleem, de wekker gaat om 5.15 uur af. “Dat is wel echt vroeg hoor, zeker in de winter met die kou en de donkerte”, bekent ze.

Annemie komt liever twintig minuten te vroeg dan vijf minuten te laat. Dus checkt ze aan het ontbijt, met het nieuws op de achtergrond, altijd hoe laat ze exact moet vertrekken. “Knooppunt Velperbroek is een ramp. Veel vrachtverkeer uit Duitsland komt via deze weg de grens over. Dan kun je zo een uur in de file staan”, zegt ze na de rondleiding over  landgoed Rosendael in een brasserie in Velp.

Bij PIDZ Nijmegen hebben ze in de ruim drie jaar dat Annemie staat ingeschreven nog geen klacht gehad, weet eigenaar Fieke Ermans. Een VOG aanvragen? Annemie doet het niet digitaal, maar gaat ervoor naar het gemeentehuis. Techniek behoort niet tot haar kwaliteiten, zorgen voor cliënten en patiënten des te meer. “Ze heeft altijd haar papieren en handelingen op orde. Ze is echt op en top professional. Daar kunnen veel zzp’ers nog wat van leren”, vertelt Fieke. “Ze komt ook regelmatig langs voor een praatje.”

Afwisseling
Soms komt Annemie vooral mentaal afgepeigerd thuis van een vroege dienst. Het eerste dat ze doet: muziek aan en een kop koffie erbij. “Ik heb zo’n heerlijk Nespresso-apparaat”, zegt Annemie resoluut. Onder het genot van haar koffie kan ze een half uur op haar telefoon kijken om af te schakelen.

Maar het belangrijkste voor Annemie is afwisseling. Dat is ook haar geheim om het al zo lang vol te houden. Ze handelt een beetje naar de basisprincipes van haar leeftijdgenoot Erik Scherder, een bekende neurowetenschapper.

Een ‘goed’ leven hoeft niet per se rustig te zijn, betoogt hij in het Algemeen Dagblad. “Soms zeggen mensen tegen mij: ‘Ik heb een lekker rustig dagje gehad’. Bah, denk ik dan, wat zonde!’’

Andere interesses
Dat geldt ook voor Annemie, die ooit als tandartsassistente en bij de politie werkte en de kunstacademie afmaakte. Ze is ook nog steeds actief op de werkvloer, omdat ze anderen graag dingen wil leren. “Ik vind het leuk om te kijken hoe de generatie jonge zorgprofessionals handelt.”

Haar leven draait niet alleen om werk. “Soms raak ik met mensen in gesprek en die praten alleen maar over hun werk. Je hebt toch ook andere interesses?” Voor haar zijn dat wandelen, vrijwilligerswerk of sporten. Zo liep Annemie begin oktober in elf dagen tijd de Camino Ingles naar Santiago de Compostella, een route van 250 kilometer. En ze gaat regelmatig mee met een georganiseerde wandelreis. “Alleen dingen doen, daar vind ik niks aan. Ik wil wel met mensen kunnen praten.”

Toch houdt voor Annemie het werk als verzorgende IG ook een keer op. Tot haar 70ste, heeft ze met zichzelf afgesproken. Een gemis, noemt Fieke dat nu al. “Het is heel jammer als ze zou stoppen. De zorginstellingen zullen haar echt gaan missen.”

En daarna? “Ik wil graag als Saar aan Huis (mantelzorg verlenen tegen vergoeding) aan de slag. Dat is vooral één-op-één begeleiding en dus niet zo zwaar.” De zorg blijft toch aan haar trekken.

27 februari 2020

Nieuwsbrief

Bedankt voor het inschrijven voor onze nieuwsbrief. Vanaf nu zullen we je op de hoogte houden omtrent het laatste nieuws van PIDZ.