Zorgheld van de Maand: Maurice Selders

PIDZ’ers die naast hun werk als zorgprofessional iets bijzonders doen, verdienen erkenning. Ze krijgen een plekje in de rubriek Zorgheld van de maand. Mantelzorger Maurice Selders van PIDZ Roermond staat dag en nacht klaar voor zijn zoon met de Ziekte van Duchenne.

Besef bij mantelzorger Maurice: ‘De kleinste dingen zijn zeer waardevol’ 

Geen moment denkt Maurice eraan om de afspraak af te zeggen. De ochtend voor het interview krijgt zoon Tim tijdens het douchen een hartstilstand – de aanwezige verpleegkundige roept om hulp. Maurice spurt naar beneden, grijpt in en redt zijn leven.

Het is de eerste keer in 26 jaar dat Tim een hartstilstand krijgt. Maurices zoon lijdt aan de Ziekte van Duchenne, een progressieve spierziekte waaraan hij uiteindelijk komt te overlijden. Hoe oud Tim wordt? Maurice heeft geen flauw idee. ,,Wij genieten vooral van de kleine dingen alsof het de laatste keer kan zijn.”

Met een babyfoon op tafel houdt Maurice tijdens het vraaggesprek Tim, die in keuken voor de kachel zit, in de gaten. Hij wil hem niet uit het oog te verliezen na diens hartstilstand. ,,De hond uitlaten of een blokje om durf ik niet als er niemand thuis is.”

Het gezin Selders weet vanaf Tims zesde levensjaar dat hij aan de Ziekte van Duchenne lijdt. Vanaf zijn negende zit Tim al een rolstoel. De spierkracht neemt steeds verder af. Nu kan hij enkel nog zijn vingers en hoofd een beetje bewegen. Er is altijd iemand in de buurt om zorg te verlenen, 24 uur per dag – een taak die vader Maurice ook op zich neemt.

Massagepraktijk

Regelmatig komt een verpleegkundige over de vloer, zodat de 54-jarige Maurice zijn zinnen kan verzetten. Naast het werken op de crisisdienst, runt hij een massagepraktijk – iets dat de PIDZ’er mede heeft opgezet om de pijn bij zijn zoon te verzachten – en gaat hij ook via PIDZ aan de slag.

,,Ik kan enorm genieten van mensen die bij mijn massagepraktijk komen en met een glimlach de deur uitlopen. Daar haal ik ontzettend veel energie uit”, zegt Maurice in de woonkamer van zijn schitterende boerderij in het Brabantse Bakel.

Altijd is de PIDZ’er in de weer. Veel slaap pakt hij niet. Regelmatig wordt de verpleegkundige ’s nachts wakker, omdat hij zijn zoon door de babyfoon hoort. ,,Ik slaap heel erg licht, omdat ik erg op mijn hoede ben.”

Om zichzelf te blijven ontwikkelen volgt de masseur studies, zodat hij telkens de nieuwste massagevormen onder de knie krijgt. Dat helpt hem weer om de spieren van Tim los te masseren. Alles stelt Maurice in het werk om zijn zoon een fijn leven te bieden. ,,Tim heeft veel pijn. De massages zorgen voor verlichting.”

Levensmotto

Eigenaar Patrick Coppus van PIDZ Roermond roemt hem vooral om zijn levensmotto: ‘Aan dingen die je overkomen kun je vaak niets doen. Hoe je hiermee omgaat, is jouw verantwoordelijkheid.’

Natuurlijk kent het gezin Selders niet alleen pieken. Het moment dat bekend wordt dat Tim aan de Ziekte van Duchenne lijdt, zakt de grond even onder de voeten weg. De plannen om te emigreren naar Zuid-Afrika, waar Maurice van zijn 18detot 22steheeft gewoond, kunnen de ijskast in. ,,Er broeit nog steeds wat. Misschien dat het ooit nog mogelijk is.”

Voor Maurice komt de klap zo hard aan dat hij een tijd uit de running is. Na drie jaar krabbelt hij uit het dal en nu heeft hij de zaakjes van zijn gezin op orde. ,,Mijn wereld werd heel erg klein. Dat wilde ik niet meer. Ik ben gaan werken voor eigen verantwoordelijkheid. Als ik een terugval zou krijgen, dan zou het UWV mij geen uitkering verstrekken.”

Sindsdien is zijn levensmotto almaar versterkt. Met het hele gezin op vakantie naar Zuid-Afrika om met rolstoel de Tafelberg te beklimmen en naar de piramides in Egypte waar Tim enorm geniet in de graftombes van Gizeh. Genietend van een concertbezoek met zijn zoon of op een zwoele zomeravond in de tuin rond de vuurkorf met een whiskey’tje erbij. Maurice geniet enorm van de kleine dingen, net als Tim. ,,In het ziekenhuis vroegen ze aan hem welk cijfer hij zijn leven zou geven. Hij antwoordde: ‘Een negen’. Dat zou ik mijzelf niet eens geven.”

Grafisch ontwerper

De trots straalt van Maurice zijn gezicht af. Zijn zoon genoot de droom om bioloog te worden. Dit bleek door zijn ziekte echter een brug te ver. Uiteindelijk studeert Tim af tot grafisch vormgever, de opleiding die hij in vierenhalf jaar afrondt. Hij sleept zelfs een vast contract in de wacht bij de groothandel van een biologische supermarkt. ,,Ze liepen allemaal met hem weg. Ze wilden hem graag houden, maar doordat Tim zijn vingers minder kon bewegen leverde hij het contract in. Tim wilde graag behandeld worden als een volwaardig werknemer.”

Het typeert hem. Hij heeft zelfs geprobeerd of autorijden met een joystick een optie zou zijn. Alles om het leven zo ‘gewoon’ mogelijk te houden. Tim zit niet bij de pakken neer en bemoeit zich zelfs met de verbouwing. Een nieuwe vloer? De zoon des huizes zoekt de tegels uit. De televisie? Heeft Tim gekocht. De verlichting? Tim houdt van sfeer. De vloerverwarming? Op zijn advies. Alle elektronica kan hij vanuit zijn rolstoel met een scansysteem op de iPhone bedienen.

Verrijking van het leven

Hoe treurig het ook zal eindigen, Maurice ziet de ziekte van zijn zoon als een verrijking van het leven. ,,Je beseft hoe waardevol de kleinste dingen kunnen zijn. Ik ben veel meer ervaren dan ik waarschijnlijk was als Tim kerngezond was geweest.”

Maar belangrijker nog: de onderlinge band in het gezin Selders is superhecht. ,,Ik moet er niet aan denken Tim te verliezen.” Gelukkig is dat moment nog niet zover.

29 november 2018

Nieuwsbrief

Bedankt voor het inschrijven voor onze nieuwsbrief. Vanaf nu zullen we je op de hoogte houden omtrent het laatste nieuws van PIDZ.