Zorgheld van de maand | Moniek van Bommel

PIDZ’ers die naast hun werk als zorgprofessional iets bijzonders doen, verdienen erkenning. Ze krijgen een plekje in de rubriek Zorgheld van de maand. MiMakker Moniek van Bommel van PIDZ Den Bosch heeft de primeur van deze eervolle vermelding.

Moniek als miMakker Molly: ‘Soms raak ik ontroerd’

Niet iedereen past het jasje van een miMakker, ‘een contactclown’ die bij ouderen met dementie of mensen met een verstandelijke beperking langsgaat. Op de site van stichting miMakkus staan ook diverse video’s over ‘de contactclowns die contact maken van hart tot hart’. Zelf heeft de 26-jarige begeleider ook de opleiding van één schooljaar gevolgd. Daar leert zij ook vooral zichzelf kennen en wat wel en niet bij haar past.

Eerst even terug naar de basis. Via haar stage maakt Moniek voor het eerst kennis met een miMakker. Naar die manier van zorg verlenen, kijkt ze met opengevallen mond en enorm veel bewondering. Haar enthousiasme reikt tot ongekende hoogten waarop de zorgprofessional in spe besluit zich in te schrijven. “Veel dingen in het leven zijn zo serieus. Als miMakker kan je daar een heel leuke draai aan geven en het luchtiger maken.”

Zo staat Moniek zelf ook in het leven. Samen met vriend Arn verbouwt ze hun huis. “We doen alles zelf om een beetje op de kosten te besparen. Van het geld dat over is, gaan we regelmatig leuke dingen doen. Dat vinden we ook heel erg belangrijk. Dan duurt de verbouwing maar wat langer. Uiteindelijk raakt het toch wel af.”

Onwennig

In het begin voelt het zo onwennig, weet Moniek nog. “Ik was veruit de jongste. De meesten zijn tussen de veertig en zestig jaar oud met veel meer levenservaring. Mijn klasgenoten beoordeelden mij en gaven tips over wat het best bij mij als miMakker zou passen. In negen maanden tijd leer je elkaar echt heel goed kennen en ook de mening van anderen naast je neer te leggen.”

Na het behalen van haar certificaat is miMakker Molly geboren. Een nieuwsgierige en verlegen clown die graag de grens opzoekt. “Mijn klasgenoten hebben mij eigenlijk gevormd. Hoe ik ben als miMakker staat ook heel erg dicht bij mij als persoon”, legt Moniek uit in haar woonkamer in het Brabantse Boekel.

Gemiddeld één keer in de week gaat Moniek als Molly mét koffer vol attributen bij zorginstellingen of verjaardagen langs om mensen een fijne dag te bezorgen. Ze zorgt voor een heel intens contactmoment, een-op-een. Bij de ene cliënt blijft ze wat langer, dan bij de andere. In een uur tijd kan ze normaal gesproken zes tot acht bewoners of cliënten bezoeken. Soms ook maar drie. “Het hangt echt af van hoe intens het contact is.”

Bron: YouTube van Stichting miMakkus 

Emotie

In de meeste gevallen hoeft Molly haar koffer niet eens te openen. Dan maakt ze gebruik van de spullen die in haar buurt liggen, of raakt ze de cliënt alleen aan. Haar doel is niet per se om mensen op te vrolijken. “Je kunt ook samen boos zijn op alles en iedereen.”

Waar ze de meeste voldoening uit haalt? “De mensen die lijden aan dementie en het verste weg zijn, verzonken in hun eigen gedachten. Als je van hen ook maar één reactie kan ontvangen, al is het maar een knikje, dan raak ik ontroerd. Daar krijg ik écht een warm gevoel van.”

Op het moment zelf kan Molly haar tranen bedwingen, maar eenmaal terug in de kleedkamer rollen ze soms over haar wangen. Ook tijdens het gesprek is de emotie zichtbaar. Moniek geniet er enorm van om haar alias te spelen. “Het is gewoon zo mooi, zo leuk. Ik zou liever nog vaker miMakker zijn. Maar het is enorm intensief en daarbij houd ik ook veel van het begeleiden van mijn pgb-cliënten.”

Niet voor iedereen

Is dit talent voor iedereen weggelegd? Moniek denkt van niet. “Je moet jezelf echt wel durven openstellen en alles van je af kunnen zetten. Wanneer jij je alias bent en niet lekker in je vel zit, dan merkt de cliënt dat meteen.”

Haar vriend Arn van Eerdt, die er inmiddels bij is komen zitten, denkt niet dat het iets voor hem zou zijn. Hij heeft enorm veel respect gekregen voor het werk van zijn vriendin. “In het begin dacht ik echt dat Moniek een act opvoerde, omdat ik mijzelf hier geen voorstelling van kon maken. Nu ik beter weet wat miMakker zijn inhoudt, kan ik het alleen maar bijzonder vinden.”

Het is meer dan mensen verblijden. MiMakker zijn, is een passie die je te allen tijde uitstraalt. Ben je eenmaal door het virus bevangen, dan kom je daar niet meer onderuit. “Dit is gewoon ontzettend speciaal om te mogen doen”, klinkt een vereerde Moniek.

31 augustus 2018

Nieuwsbrief

Bedankt voor het inschrijven voor onze nieuwsbrief. Vanaf nu zullen we je op de hoogte houden omtrent het laatste nieuws van PIDZ.